پست مدرنیسم: post modernism

پست مدرنیسم: post modernism ( پسا نو گرایی )

 

اصلاحی است برای توصیف گرایشهای پس از دهه 1960 در عرصه های هنر ، معماری، ادبیات و فلسفه . مفهوم پست مدرن ابتدا در مباحث ادبی آمریکا مطرح شد 1959 . بعداً چارلز جنکس آن را در مورد معماری به خصوص برای آثار رابرت ونتوری به کار برد 1975 .تا کنون نظرات مختلفی در باره ویژگیهای آثار پست مدرن ارائه شده ولی تا کنون تعریف دقیق و جامعی از این اصلاح به دست نیامده است که بیشتر به سبب تعدد و تناقص گرایشهای پست مدرن می باشد. برخی از نظریه پردازان آن را به جنبش ضد نو گرایی تعبیر کرده اند اگر این تعبیر را نتوان پذیرفت ، دست کم اختلافهای اساسی میان گرایشها ، اهداف و معیارهای مدرن و پست مدرن را نیز نباید نادیده گرفت . پست مدرنیسم از سویی ایدئولوژی مدرنیسم را رد می کند ، آن را جزمی و محافظه کار می داند و خواستار نوآوری مدام و تعویض های پیاپی «ایسم »ها است؛ از سویی دیگر بر خلاف مدرنیسم بازگشت مستقیم و صریح به تاریخ و سنت را جایز می شمارد.

در عرصه هنر بصری شاید نتوان از سبک یا سبکهای پست مدرن سخن به میان آورد؛ ولی توصیف نوعی حساسیت و سلیقه پست مدرن در نقاشی و مجسمه سازی دو دهه اخیر امکان پذیر است. این حساسیت و سلیقه به صورت واکنشی در برابر خصلت انتزاعی مینیمال آرت و برخی مظاهر عقلانی کانسپچو آل آرت رخ می نماید . بخش عمده ای از پست مدرنیسم با جنبش احیای اکسپرسیونیسم ارتباط دارد که غالباً آن را ترانس اوانگارد می نامند. بخشی دیگر با عنوانهای انتزاعگرایی جدید و مفهوم گرایی جدید، حرکتهای اواخر دهه 1960 را از نو زنده می کند.

به طور کلی ، پنج خصلت عام و مرتبط با یکدیگر را می توان در گرایشهای متنوع پست مدرن تشخیص داد: کثرت گرایی، التقاط گرایی، خودآگاهی، متن گرایی و فرد گرایی.

جلوه کثرت گرایی را نه فقط در تمایلات هنری همزمان بلکه در قالب یک اثر می توان یافت. اغلب هنرمندان دوران پست مدرن مواد ، اسلوبها و روشهای غیر متناجس را در آثارشان به کار می برند. این رفتار نمایانگر نوعی پراکندگزینی است که هنرمند مدرنیست به شدت آن را نفی می کرد نقاش یا مجسمه ساز پست مدرن بیشتر با نشانه ها سر و کار دارد تا با محتوا؛ و از همین رو به دلخواه از نماد ها ، اساطیر ، تصاویر تاریخی و علایم روزمره بهره می گیرد.

او با درک انقلاب ارتباط و تحت تاثیر علم نشانه شناسی به این نتیجه رسیده است که جهان از طریق زبان – از جمله ، زبان هنر – دریافت شدنی است. در حقیقت ، پست مدرنیسم با قبول مفهوم « هنر درباره هنر » به نقش فرهنگی اش و به نقش کلی تصویرها خودآگاهی دارد. هنرمند پست مدرنیست به متن کار خود – یعنی به ریشه های اجتماعی و تاریخی – هنری آن توجه نشان می دهد (در نقطه مقابل بسیاری از گرایشهای هنر مدرن گه از وابستگی به اجتماع و نیروهای تاریخی می پرهیزند) . او منزه طلبی هنرمند پست مدرنیست را رد می کند ، بی آنکه بخواهد یا بتواند آرمان دیگری را جایگزین سازد. خواست او فهم واقعیت است و نه دستیابی به قالبهای غایی برای ارزشها . هنرمند پست مدرنیست جداماندگی و بیگانگی فرد در جهان بحران زده آخر قرن را چون مشکلی غیر قابل حل پذیرفته است؛ از این رو ، هر گونه اعتراض او صورت واکنشی دفاعی دارد . حتی اقدام مشترک در آفرینش تصویرمانند نقاشانی که بر روی دیوار برلین تصویر می کشیدند ، بیش از آنکه کوششی برای برقراری ارتباط جدید اجتماعی باشد، نوعی نمایش انزوای مشترک است.

/ 2 نظر / 150 بازدید
اخبار متروی تهران

---------------------------------------------- اخبار متروی تهران ----------------------------------------------- × علت اصلی افزایش تاخیرهای قطارهای متروی تهران ×××××××××××××××××××××××××××××××× وبلاگ جالبی دارید اگه دوست داشته باشید خوشحال میشم با هم تبادل لینک کنیم. 1- لینک وبلاگ منو تو وبلاگتون بذارید 2 - بهم از طریق نظرات وبلاگم خبر بدین تا منم شما رو لینک کنم. [گل]