ترنر

ترنر Turner

جزف ملرد ویلیام ترنر نقاش انگلیسی (1775 – 1851 ) به سبب نو آوریهایش یکی از مشهورترین منظره نگاران اروپایی است . علاوه بر چشم انداز های طبیعی ، موضوعات تاریخی نیز نقاشی می کرد؛ و در همین پرده ها بود که گرایش رمانتیک او عیان تر می شد.

پسر یک آرایشگر بود و در نوجوانی استعداد خود را آشکار کرد. مدتی زیر نظر مالتن آموزش دید و به آکادمی سلطنتی پیوست. و سپس در همانجا به تعلیم هنر پرداخت (1789 – 1793 ) دیری نگذشت که به جمع اعضای آکادمی پیوست (1802) در ارتباط با هنر شناس و مجموعه داری به نام دکتر منرو توانست از آثار منظره نگارانی چون رابرت کازنز ، گرتین و ریچارد ویلسن بهره گیرد. در همین سالها توانست بر روی آثار نقاشان هلندی و ونیزی در موزه لوور  مطالعه کند و همچنین تحت تاثیر آثار کلود لورن قرار گرفت. در سفرهای مختلفی که به سرتاسر اروپا و انگلستان کرد ، اوضاع طبیعی ، نور و هوا را با تیز بینی بی مانند در دفتر طراحی خود به تصویر کشید. بسیاری از این طراحی ها دست مایه طرحهای بزرگ او شدند. از زمانی که دست به تجربه های جدید زد محبوبیت او رو به کاهش رفت. با این حال راستکین در کتاب نقاشان نوین به همایت و ستایش وی پرداخت (1843).

ترنر بیش از آنکه راه منظره نگاران سده هفتم را در پیش گیرد، آبرنگ کار چیره دستی بود و به موضوع نگاری گرایش داشت. اما اوج محبوبیت او زمانی بود که پرده های رنگ روغن بزرگ و تیره فام ، و گاه تصنعی، نقاشی می کرد. در این پرده ها هنوز هیچ نشانی از جسارت رنگ پردازی دیده نمی شد (مثلاً اسکله کاله – 1803) سپس در چندین منظره شاعرانه و رویایی اثر پذیری از کلود لورن را نمایان کرد . او در جهت تکامل هنر ش با احتیاط گام بر می داشت؛ و چندین سال در میان موضوع های تاریخی و برداشتهای ساده از طبیعت در نوسان بود. ضمن سفری به ایتالیا با غنای رنگی، گرمی و روشنی مناظر آن سرزمین روبرو شد و این سفر اثری تعین کننده بر او گذاشت؛ و در رم و ونیز طرح واره های بیشمار با آبرنگ ساخت که لطافت و سادگی منظره نگاری خاور دور را به یاد می آورند (ونیز طلوع آفتاب – 1819) آخرین مرحله تحول هنری اش به جستجو های پیگیرانه در دنیای رنگ و نور اختصاص دارد. در آثار این دوره موضوع در برابر ترکیب بندی رنگی بی اهمیت می شود. او در پی یافتن معادلی بصری برای مجموعه احساس های غیر بصری است. چرخش طوفانی قلم مو ، رنگهای درخشان و شکلهای انتزاعی، دور نمای نقاشی شاعرانه اش را آشکار می سازد؛ بنابراین اشارات توصیفی به حد عوامل درجه دوم تقلیل می یابند همین آثار نیمه انتزاعی اش را بخارهای رنگ آمیزی شده نام نهادند. توجه ترنر به جلوه های نور بعدها بر نقاشان امپرسیونیست به خصوص مونه و پیسارو که در سال 1870 در لندن آثار او را دیدند بسیار تاثیر داشت .شاید بتوان گفت آثار او از حیث شور ، حرارت و آزادی فنی از امپرسیونیسم فراتر می رود تا با اکسپرسونیسم صده بیستم مرتبط شود.

از ترنر نقاشیهای بیشماری در تکنیک های مختلف بر جای مانده است .

مشاهده آثار:

www.abcgallery.com/T/turner/turner.html 

/ 0 نظر / 40 بازدید